Jan Sroka fundacja Dziedzictwo

Wieś należała do klasztoru. Poznaj dzieje Słowina w gminie Darłowo

Droga w Słowinie. Pocztówka z okresu przedwojennego Fot. archiwum Droga w Słowinie. Pocztówka z okresu przedwojennego
Jan Sroka fundacja Dziedzictwo

Dziś przypominamy najważniejsze wydarzenia z dziejów Słowina.Pierwsza wzmianka o wiosce pochodzi z 1262 roku. Najpierw była własnością klasztoru.

Nazwy historyczne wioski brzmiały: najstarsza nazwa Slouin (1262), na mapie Lubinusa - Slavin (1618), od połowy XIX wieku Alt Schlawin. Po 1945 roku nazwa przejściowa w latach 1945-1950 brzmiała Słowin, a następnie Słowino.

Pierwsza wzmianka o wsi pojawia się w roku 1262, kolejne w 1270, 1271, 1275 i 1290 roku. Wzmianki pojawiały się w dokumentach dotyczyły nadania ziemi w okolicach dzisiejszego Słowina klasztorowi cystersów z Bukowa Morskiego. Wieś powstała w końcu XIII wieku i należała do klasztoru cystersów. Po wprowadzeniu reformacji na Pomorzu i przejęciu dóbr klasztornych stała się własnością książęcą (1537) i wchodziła w skład urzędu darłowskiego.

W połowie XVII wieku mieszkało tu 13 chłopów, 3 zagrodników i sołtys. Ludwig Brüggemann w swoim opisie Pomorza z 1880 roku podaje, że we wsi był pastor, kościelny, sołtys, 18 chłopów, 3 półchłopów, 5 zagrodników (chłop posiadający chatę i kawałek ziemi) i 13 chałupników (chłopi nie posiadający ziemi). Znajdowały się w wiosce 43 chaty. W XIX stuleciu wieś się rozbudowała. Tuż przed I wojną światową została zelektryfikowana. Powierzchnia wsi wraz z gruntami w 1864 roku wynosiła 976,6 hektara, a w roku 1925 - 1034 hektary. Wieś zamieszkiwało w 1818 roku 396 osób, w 1864 - 983, w 1905 - 981 i w 1939- 862 osób. Liczba budynków we wsi w 1939 roku wynosiła 244. Była to jedna z większych wsi w powiecie sławieńskim. Obecnie wieś liczy około 400 mieszkańców. Przed II wojną światową ponad 100 mieszkańców pracowało w przemyśle, 25 zajmowało się handlem, 35 było urzędnikami, a ponad 200 było robotnikami. Pozostali mieszkańcy pracowali w rolnictwie.

Rolnicy zajmowali się przede wszystkim hodowlą świń i produkcją mleka, które dostarczano do istniejącego na miejscu punktu mleczarskiego. Uprawiano także ziemniaki i zboża. We wsi działał punkt bankowy, fabryka konserw i wędlin, tartak, leśnictwo, punkt medyczny, znajdował się dom dla ubogich. Mieszkali liczni rzemieślnicy: zegarmistrz, 2 szewców, 2 handlarzy bydłem, akuszerka, kamieniarz, malarz pokojowy. Ponadto kilku kowali, murarzy, stolarzy. a

Świątynia zbudowana w średniowieczu w Słowinie spłonęła w czasie pożaru wsi w 1808 roku.

Nowy neogotycki, ceglany kościół ewangelicki zbudowano w latach 70-tych XIX wieku. Jest to kościół salowy z kwadratową wieżą. W 1947 roku przejęty został przez katolików.

Przy kościele znajdował się dawny cmentarz ewangelicki. Na cmentarzu w 1925 roku został postawiony pomnik poświęcony pamięci mieszkańców wsi poległym w I wojnie światowej. Autorem pomnika był rzeźbiarz i grafik urodzony w Sławnie Wilhelm Gross. Na pomniku znajdowały się dwie tablice z nazwiskami poległych oraz dwie tablice inskrypcyjne. Zwieńczenie pomnika stanowiła figura klęczącego żołnierza trzymającego w dłoniach hełm i wieniec. Po wojnie figura została zrzucona z cokołu, a na jej miejscu pojawiła się w latach 60-tych kapliczka z figurą Chrystusa. Na przełomie XIX i XX wieku powstał nowy cmentarz oddalony od zabudowań około jednego kilometra. Zlokalizowano go przy drodze do Darłowa.

Jan Sroka fundacja Dziedzictwo

Dodaj pierwszy komentarz

Komentowanie artykułu dostępne jest tylko dla zalogowanych użytkowników, którzy mają do niego dostęp.
Zaloguj się

plus.gk24.pl

Polska Press Sp. z o.o. informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.

Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.

© 2000 - 2019 Polska Press Sp. z o.o.